25 de  febrero 1233

Cartulario del Archivo Histórico de Ypres. Registrum rarum. Fólio, 22

COEFIRMATIO PAPE SUPEB CAPELLA DE OBSTAL.

Innocentius episcopus servus servorum Dei. Venerabili fratri Miloni, Morinensi epis­copo, salutem et apostolicam benedictionem. Sta tuta fratrum nobtrorum, sicut injusta el irrationabilia, nos convenit apostolica auctoritate corrigere, ita nichilominus debe­mus benegesta firmare. ldeoque, frater in Christo karissime, Mito episcope, Luis postu­lationibus impertimur assensum, et quod a venerabilibus fratribus nostris Reinaldo, Remensi archiepiscopo, Guosleno Suessionensi, Gaufrido Carnotensi. Bartholomeo Laudunensi, Gaufrido Cathalaunensi, Alviso Atrebatensi episcoptset mulos religiosis viris qui convenerant de Yprensi espelta. in loco qui Obstat dicitur, sita. rationabili­ter statutum est (a), presentis scripti pagina confirmarnus : ul videlicet. singulis an­nis, tribus diebus rogationum et quinque chis diebus continua s.-quentibus, in eadem capella missarum sollempnia colebrentur, et quicquid in illis ocio diebus ibidem oblatum fuerit, militurn Teinpli lerosolimltani usibus cedat ; alio yero tempore nequaquam inibi divina officia celebrentur, nisi per canonicosbeati Martini Yprensis. Preteres libertates, consuetudines ac possessiones justo per beato memoria Pascha­leni papam, predecessorem nostrum, et lohannem bone recordationis Morinensem episcoptun, eidem ecclesie confirmate, presentis decreti maneant auctoritate subnixe. Datum Piala, sexto kalendas marfil.

Clemente V

Concesión de una iglesia a Hugues II de Bouville

Vienne, 22 de abril de 1313 

Clemens Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio, Nobili Viro Hugoni de Bovilla, Charißimo in Christo filii nostri Philippi Regis Francorum illustris Militi, & Cambellano, salutem, & Apostolicam benedictionem. Meritis tuæ devotionis inducimur ut favoris Apostolici gratia te jugiter prosequamur, & in his præcipuè, per quæ conspicimus libenter piis operibus te vacare. Hinc est quod nos, tuæ devotionis precibus inclinati, tibi, ut in perpetua Capellania, quam in Parrochiali Ecclesia Beati Martini de Villaribus Senonensis Diœcesis, de propriis Patromonialibus bonis, in honorem Beati Ioannis Baptistæ fundasse diceris, & dotasse, jus præsentandi personam idoneam ad dictam Capelleniam, cùm eam pro tempore vacare contigerit, tibi, & hæredibus tuis legitimis, dominis de Bovilla remaneat. Illudque tu, & ipsi in perpetuum habeatis, auctoritate præsentium indulgemus. Nulli ergo omninò hominum liceat hanc paginam nostræ conceßionis infringere: vel & ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attemptare præsumpserit, indignationem omnipotentis Dei, & BB. Petri & Pauli Apost. ejus se noverit incursurum. Datum Viennæ X. Kal. Maii, Pontif. nostri. an. VII.  

AD PROVIDAM

Sentencia domini Clementis pape, per quam damnatus fuit ordo Cruciferorum Templariorum.

Clemens episcopus, servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam. Ad providam Christi vicarii presidentis in specula apostolice dignitatis circumspeccionem pertinet vices pensare temporum emergencium, negociorum causas discutere ac personarum attendere qualitates, ut ad singula dirigens debitum necessarie consideracionis intuitum et oportune manum operacionis apponens de agro Domini sic viciorum tribulos eruat, ut virtutes amplificet, sic prevaricancium spinas tollat, ut evellendo plus plantet quam destruat et in loca vacua per eradicacionem nocencium tribulorum devota Deo plantaria transferendo pociorem prebeat de provisa et utili eorundem locorum unione et translacione leticiam, quam vera iusticia, que compassionem habet, dolorem intulerit demerencium personarum locorum huiusmodi per ruinam; sic enim sufferendo, quod officit, et subrogando, quod proficit, virtutum profectus amplificat et sublata de medio meliori subrogacione restaurat. Dudum siquidem ordinem domus milicie Templi Ierosolimitani propter magistrum, fratres ceterasque personas dicti ordinis in quibuslibet mundi partibus consistentes variis et diversis non tam nephandis quam inphandis proch dolor! errorum et scelerum obscenitatibus, pravitatibus, maculis et labe resparsos, que propter tristem et spurcidam eorum memoriam presentibus subticemus, eiusdemque ordinis statum, habitum atque nomen non sine cordis amaritudine et dolore sacro approbante concilio non per modum diffinitive sentencie, cum eam super hoc secudum inquisiciones et processus super hiis habitos non possemus ferre de iure, sed per viam provisionis seu apostolice irrefragabili et perpetuo valitum substulimus sanccione ipsum prohibicioni perpetue subponentes districcius inhibendo, ne quis dictum ordinem de cetero intrare vel eius habitum suscipere vel portare aut pro Templario gerere se presumeret, quod si quis contrafaceret, excommunicacionis incurreret sentenciam ipso facto. Universa eciam bona ordinis prelibati apostolice sedis ordinacioni et disposicioni auctoritate apostolica duximus reservanda, inhibentes districcius, ne quis, cuiuscunque condicionis vel status existeret, se de personis vel bonis huiusmodi aliquatenus intromitteret vel circa ea in preiudicium ordinacionis seu disposicionis apostolice per sedem eandem, ut premittitur, faciende aliquid faceret, innovaret vel eciam attemptaret, decernentes ex tunc irritum et inane, si secus a quoquam scienter vel ignoranter contingeret attemptari ac postmodum dicta bona, que dudum ad subsidium terre sancte et inimicorum inpugnacionem fidei christiane a Christi cultoribus data, legata, concessa et acquisita fuerunt, debita gubernacione carencia tamquam vacancia deperirent vel converteruntur in usus alios quam in illos, ad quos fuerant pia devocione fidelium deputata, vel propter tarditatem ordinacionis vel disposicionis huiusmodi eorum destruccio vel dilapidacio sequeretur, cum fratribus nostris sancte Romane ecclesie cardinalibus nec non patriarchis, archiepiscopis, episcopis et prelatis ac eciam cum nonnullis excellentibus et illustribus personis cum reliquorum quoque absencium prelatorum ac eciam capitulorum et conventuum, ecclesiarum et monasteriorum procuratoribus in dicto concilio constitutis habuimus ardua, morosa et diversa consilia et tractatus, ut per huiusmodi consiliorum et tractatuum deliberacionem prehabitam diligentem dictorum bonorum ordinacio et disposicio ad honorem Dei, augmentum fidei, exaltacionem ecclesie, dicte terre subsidium salutem quoque fidelium et quietem salubris et utilis proveniret. Post que utique longa, premeditata, provisa et matura consilia suadentibus plurimis iustis causis nostra et dictorum fratrum nec non patriarcharum, archiepiscoporum, episcoporum et aliorum prelatorum ac excellencium et illustrium personarum predictorum in dicto concilio tunc presencium deliberaciones et consilia in hoc finaliter residerunt, ut predicta bona ordini sancti Johannis hospitalis Jerosolimitani et ipsi hospitali ac dilectis filiis magistro et fratribus hospitalis eiusdem nomine hospitalis et ordinis eorundem, qui tanquam athlete Domini pro defensione fidei se periculis mortis iugiter exponentes onerosa nimis et periculosa dispendia continue perferunt in partibus transmarinis, in perpetuum unirentur. Nos igitur inter cetera mundi loca, in quibus vigere dinoscitur observancia regularis, dictum ordinem hospitalis et ipsum hospitale sincere karitatis plenitudine prosequentes ac attendentes, quod sicut evidencia facti docet, in eo divinis obsequiis ferventer insistitur, pietatis misericordie opera vigilantibus studiis exercentur, fratres hospitalis ipsius mundanis spretis illecebris devotum impendentes Altissimo famulatum ac pro recuperacione terre predicte tanquam intrepidi Christi pugiles ferventibus studiis et desideriis intendentes quelibet ducunt humana pericula in contemptum; considerantes quoque, quod ex hoc tanto eorundem magistri et fratrum dictorum ordinis et hospitalis crescet strennuitas, augebitur feruor et ipsorum roborabitur fortitudo ad propulsandas nostri redemptoris iniurias et hostes eiusdem fidei conterendos, quanto ipsorum potencia in opulencioribus facultatibus augmentata onera, que prosecucionis tanti negocii necessitas exigit, levius et facilius poterunt supportare et propterea non indigne vigiles redditi studiisque sollicitis excitati, ut ad sui status augmentum opem et operam impendamus, eodem sacro approbante concilio ipsam domum milicie Templi ceterasque domos, ecclesias, capellas, oratoria, civitates, castra, villas, terras, grangias et loca, possessiones, iurisdicciones, redditus atque iura omniaque alia bona immobilia et mobilia vel se movencia cum omnibus membris, iuribus et pertinenciis suis ultra et citra mare ac in universis et quibuslibet mundi partibus consistencia, que ipse ordo et dicti magister et fratres ipsius ordinis milicie Templi tempore, quo ipse magister et nonnulli ex eisdem fratribus milicie Templi in regno Francie communiter capti fuerunt, videlicet anno Domini MCCCVIII^o mense Octobris, per se vel quoscunque alios habebant, tenebant et possidebant, vel ad eosdem domum et ordinem milicie Templi et dictos magistrum et fratres ipsius ordinis milicie Templi quomodolibet pertinebant, nec non nomina, acciones et iura, que predicto tempore capcionis ipsorum eisdem domui, ordini vel personis ipsius ordinis milicie Templi quocunque modo competebant vel competere poterant contra quoscunque cuiuscunque dignitatis, status vel condicionis existerent, cum omnibus privilegiis, indulgenciis, immunitatibus, libertatibus, quibus prefati magister et fratres dictorum domus et ordinis milicie Templi et ipsa domus et ordo per sedem apostolicam vel per katholicos imperatores, reges ac principes et fideles alios vel quocunque alio modo erant legitime communiti, eidem ordini hospitalis sancti Johannis Jerosolimitani et ipsi hospitali donamus, concedimus, unimus, incorporamus, applicamus et annectimus in perpetuum de apostolice plenitudine potestatis, exceptis bonis quondam dicti ordinis milicie Templi consistentibus in regnis et terris carissimorum in Christo filiorum nostrorum Castelle, Arragonie, Portugalie et Maioricarum regum illustrium extra regnum Francie, que a donacione, unione, concessione, applicacione incorporacione et annexione predictis specialiter excipienda duximus ac eciam excludenda, ea nichilominus disposicioni et ordinacioni sedis apostolice reservantes. Inhibicionem dudum per alios processus nostros factam, ne quis videlicet, cuiuscunque condicionis vel status existeret, se de personis vel bonis huiusmodi aliquatenus intromitteret vel circa ea in preiudicium ordinacionis seu disposicionis sedis eiusdem faciende de illis necnon decreti nostri interposicionem quoad personas et bona in dictis regnis et terris eorundem proxime expressorum consistencia omnino manere volentes in pleno robore firmitatis, quousque de personis et rebus predictis in eisdem regnis et terris consistentibus per disposicionem sedis eiusdem fuerit aliter ordinatum, occupatores quoque dictorum bonorum aut illicitos detentores, cuiuscunque status, condicionis, excellencie vel dignitatis extiterint, eciamsi pontificali, imperiali vel regali prefulgeant dignitate, nisi infra unius mensis spacium, postquam super hoc per dictos magistrum et fratres ipsius hospitalis vel ipsorum quemlibet aut procuratorem seu procuratores eorum fuerint requisiti, dicta bona dimiserint illaque plene et libere restituerint ordini ipsius hospitalis et eidem hospitali aut magistro seu prioribus vel preceptoribus aut fratribus hospitalis eiusdem in quibuscunque partibus et provinciis constitutis eorumque singulis vel procuratori vel procuratoribus eorundem eiusdem ordinis ipsius hospitalis nomine, eciam si dicti priores, preceptores et fratres ipsius hospitalis et procuratores ipsorum et eorum quilibet a dicto magistro hospitalis mandatum super hoc specialiter non haberent, dummodo procuratores predicti a dictis prioribus et preceptoribus vel eorum singulis in provinciis et partibus, in quibus huiusmodi priores et preceptores exstiterint, deputati, mandatum super hoc habuerint vel ostenderint speciale. Qui omnes et singuli, videlicet priores et preceptores et fratres dicto magistro, procuratores vero predicti eisdem prioribus et preceptoribus eorumque singulis, a quibus super hiis fuerint deputati, plenum super omnibus gestis, actis, receptis et procuratis per eos quomodolibet in hac parte compunctum et racionem ponere et reddere teneantur nec non omnes, qui scienter occupatoribus et detentoribus prelibatis in occupacione vel detencione huiusmodi dederint consilium, auxilium vel favorem publice vel occulte, excommunicacionis, capitula vero, collegia seu conventus ecclesiarum et monasteriorum nec non universitates civitatum, castrorum, villarum et aliorum locorum et ipsas civitates et castra, villas et loca, que in hiis culpabilia exstiterint, et eciam civitates et castra et loca, in quibus detentores, occupatores huiusmodi dominium optinuerint temporale, si huiusmodi domini temporales in dimittendo bona predicta et restituendo illa magistro et fratribus ordinis hospitalis eiusdem nomine hospitalis ipsius obstaculum adhibebunt et infra dictum mensem ab huiusmodi premissis non destiterint, postquam super hoc, ut premittitur, fuerint requisiti, ipso facto interdicti sentenciis decrevimus subiacere, a quibus absolvi non possint, donec super hiis plenam et debitam satisfaccionem curaverint exhibere; et nichilominus occupatores et detentores huiusmodi vel prestantes eisdem, ut premittitur, consilium, auxilium vel favorem, sive singulares persone, sive capitula, collegia sive conventus ecclesiarum et monasteriorum aut universitates civitatum, castrorum, terrarum vel aliorum locorum exstiterint, preter penas prescriptas omnibus, que a Romana vel aliis ecclesiis quibuscunque tenent in feodum ipso facto decernimus fore privatos sive privata, ita quod ad ecclesias, ad quas spectant illa, libere sine contradiccione aliqua revertantur, earumque ecclesiarum prelati sive rectores de ipsis pro sua voluntate disponant, sicut utilitati ecclesiarum ipsarum viderint expedire. Nulli ergo hominum liceat hanc paginam nostrarum donacionis, concessionis, unionis, incorporacionis, applicacionis, annexionis, reservacionis, inhibicionis, voluntatis et constitucionis infringere vel ei ausu temerario contraire; si quis autem hoc attemptare presumpserit, indignacionem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum. Datum Wienne VI nonas Maii pontificatus nostri anno septimo.

BULA DEL PAPA INOCENCIO III.

12 de enero de 1209

Innocentius,  servus servorum Dei, magistro et fratribus militie Templi, salutem et apostolicam benedictionem. Joanhe sindico et quibusdam monachis Cluniacensibus olim in nostra presentia proponentibus prioratum de Caritate, qui ad Cluniacensem ecclesiam nullo pertinet mediante, in alienatione quarumdam possessionum, reddituum et aliarum rerum quas emeratis ab illo, enormiter esse lesum, ac petentibus ut hujusmodi revocare contractum vel monasterium ipsum in integrum vice minoris restituere dignaremur, vobis vero petentibus ex adverso, eundem contractum, tanquam legitime ac sollempniter celebratum, auctoritate apostolica confirmari, tam abbate ac conventu Cluniacensibus, quorum super hoc auctoritas intervenerat et consensus, quam priore ac conventu de Caritate per suas litteras postulantibus illud idem, quia nobis ad plenum de ipsius contractus meritis et circumstanciis non liquebat, id venerabili fratri nostro Parisiensi episcopo et conjudicibus suis commisimus inquirendum, facientes in inquisitionis litteris mentionem de litteris super lapsu prioratus ejusdem ad venerabilem fratrum nostrum... Senonensem archiepiscopum et ejus conjudices antea destinatis, quorum utrique in executione mandati apostolici processerunt. Postmodum vero partibus in nostra presentia constitutis, cum instanter peteritis ipsum confirmare contractum, et eundem pars altera niteretur multipliciter impugnare; quia de hiis, que partes ad fundandam intentionem suam proponere curaverunt, non potuit nobis fieri plena fides, dilectis filiis. Sancte Genovefe Parisiensis, Boniradii abbatibus, ac. decano Aurelianensi, dedimus in mandatis, ut diligenter auditis que partes infra quatuor menses a priore Caritatis edicto coram ipsis ducerent proponenda, si foret ostensum prioratum de Caritate ex venditione ipsa enormiter esse lesum, ipsius vice minoris restituentes eundem, contractum legitime rescenderent sepedictum, alioquin illum facerent ratum et firmum haberi, contradictores per censuram ecclesiasticam compescentes; qui, parte monachorum quod proposuerat infra dictum terminum non probante, ipsum auctoritate apostolica confirmavere contractum. Demum dilectis filiis, Christiano clerico vestre et Helya monacho, alterius partium procuratoribus propter hoc rursus in nostra presentia constitutis, procuratore vestro cum instantia postulante contractum eundem apostolico munimine roborari; pars adversa proponens quod abbas Cluniacensis rebellione monachorum de Caritate, qui antequam ad eum pervenisset citatio, eundem a monasterio ipso violenter expulerant impeditus, coram predictis judicibus nequiverant experiri, cum de monachis et hominibus ejusdem loci quantitatem et valorem venditarum possessionum scientibus, testes eo quod rebelles effecti essent producere non valeret, irritari petiit processum judicum predictorum, tanquam post appellationem ad nos legitime interpositam illicite attemptatum. Unde nos dilectis filiis... abbati Cariloci, cantori Meldensi et magistro P. Peverelli, Parisiensi canonico, dedimus in mandatis, ut predicto non obstante processu, in negotio procederent memorato, juxta priorum continentiam litterarum; in quorum presentia cum fuisset ex parte vestra petitum, ut specificaret pars altera quanta esset et in quibus consisteret lesio sepedicta, ipsius procuratore id facere recusante, judices interlocuti fuissent quod specificatio erat hujusmodi facienda, dictus procurator sedem apostolicam appellavit. Cumque postmodum abbas et conventus Cluniacensis appellationi renunciassent eidem suasque probationes recipi postularent, et parte vestra instanter inter cetera postulante, ut prioris ac monachorum de Caritate, ne delusorium esset judicium, requireretur consensus, ipsisque abbate ac conventu nitentibus ostendere quod id nequaquam fieri oportebat, et ad sedem apostolicam iterum appellantibus, spatium temporis in nostris comprehensum litteris eisdem super principali nil probantibus effluxisset, vos a judicibus ipsis sepius cum instantia postulatis, ut secundum apostolici rescripti tenorem confirmarent predicte venditionis contractum, quibus id facere non curantibus, dilectum filium fratrem Umbertum et eumdem procuratorem propter hoc ad sedem apostolicam destinastis. Ipsis igitur et dilecto filio Cluniacensi abbati propter hoc in nostra presentia constitutis, nos hiis et aliis que ab ipsis fuere proposita plenius intellectis, nos de fratrum nostrorum consilio, ab ipsius abbatis et monasterii Cluniacensium petitione sententialiter duximus absolvendos, perpetuum super hoc silentium imponentes. Monachis vero de Caritate, quorum consensus, parte vestra petente, requisitus non fuit, ex hoc prejudicium nolumus generari, cum res inter alios acta aliis prejudicare non debeat, secundum legitimas sanctiones. Nulli ergo, etc. Si quis, etc., incursurum. Datum Rome, apud Sanctum Petrum, idus maii, pontificatus nostri anno septimo decimo.

19 de julio de 1220 – Carta de Jaime I

Archivo Histórico Nacional. Órdenes Militares. Carpeta, 480, núm. 24R

Jacobus, Dei gratia rex Aragonum, comes Barchinone et dominus Montispesulani.

Dilectis et fidelibus suis militibus, merinis, repositariis, zavalmedinis, justiciis, judicibus, alcaldis, juratis, monetariis et magistris monete, judeis, sarrazenis atque subditis suis, ad quos littere iste pervenerint. Salutem et dileccionem.

Satis concedimus vos, non ignorare qualiter dominus papa Innocentus, inclite recordationis, subposuit nos et submisit nutriture et custodie magistri milicie Templi, quem etiam et quosdam magnates terre nostre nobis consiliarios asignavit.

Nunc autem, consilio et deliberacione predicti magistri et consiliorum predictorum, et ingenti providencia, deliberavimus ut unum fratrem in Aragonia et alium in Cathalonia constituamus, qui generaliter in omnibus factis nostris, tam super pignoribus redimendis, quam super universis negociis nostris, et redditibus et exitibus nostris colligendis et recipiendis, et omni dileccione et cautela provideant diligenter.

Constituimus vero in Aragone Eimericum de Stuga virum providum et discretum, et quem pater noster bone memorie multum in vita sua dilexit.

Unde nos rogamus atque vobis auctoritate presencium firmiter precipiendo mandamus, quatenus cum ad vos pervenerint, ipsum benigne et honoriffice recipiatis, et tam in pignoribus extrahendis, quam in compotis ab omnibus recipiendis, sibi benigne et humiliter pareatis, et cum ab ipso requisiti fueritis, consilium et auxilium totis viribus inpendatis.

Nos autem, sibi plenariam dedimus potestatem in recipiendis compotis ab omnibus recipiendis et universis.

Et quos invenit negligentes inutiles vel tepidos in factis nostris, consilio et auctoritate nostra, possit penitus inmutare et alios eorum loco penitus substituere et subrogare.

Albaranos quos ipse vobiscum fecerit, habebimos firmos et ratos.

Pretera eidem Eimerico dedimus plenam licentiam et potestatem, ut in omnibus exitibus et redditibus nostris, sicut a predecessoribus nostris constitutus fuit.

Decimam recipiat sine aliqua dificultate et contradiccione.

Scituri pro certo quod siquis in aliquo de supradictis contrarius vel rebellis sibi extiterit, iram et indignacionem nostram prorsus incurret, et ab officio et aministracione sua, sine aliqua spe restitucionis penitus submoveatur.

Item, mandamus vobis firmiter et districte, ut quocienscumque a fratre Eimerico vel ab aliquo alio fratre milicie fueritis requisiti, ab omnibus qui domui Templi fuerint in aliquo injuriati, vel de quibus ipsi vel querimoniam exposuerint, non expectato mandato nostro plenam eis justiciam faciatis, cum ipsi sint parati omnibus querelantibus facere in posse nostro justicie complementum.

Datum in obsidione de Albarrazino, anno Domini Mº CCº XXº, XIIIIº kalendas augusti, per manum P. Vitalis, Tirasone archidiaconus, et domini Regis notarii.

Ego B. Parisiensi, mandato domini archidiaconi hec scripsi cum litteris supraponitis in Vª linea, et hoc sig+num feci.

10 de septiembre de 1219 – Jaime I

Archivo de la Corona de Aragón – Registro: 310, folio: 44

Universis hec legentibus innotescat, quod nos Jacobo Dei gracia rex Aragonum, comes Barchinone, domino Montispesulani; auctoritate consilio et assenssu venerabilis patris S. divina voccacione Terrachonense archiepiscopo, Eximenii Cornelii, Guillermi de Cervaria, Petri Aunesii, qui a domino papa consiliaria nobis assignati esse noscuntur, aliorum etiam quamplurimum in generali curia apud Oscham, collato consilio, cum hoc presenti instrumento publice confecto, concedimus, donamus et tradimus vobis frater Poncio, menescalici, preceptori et fratribus Montisonis, presentibus et futuris, villam et castrum que vulgariter appellatur Castellon Ceboler, cum militibus, infanzonis, hominibus et feminis, cum heremis et populatis, aquis, pascuis, nemoribus, garrigiis, silvis, terminis, pertinenciis suis ac tenenticis, cum exercitibus, cavalgatis, cum omnibus omnino iuribus que ad vos in predicto castro et villa ac terminis suis pertinere noscuntur, juste vel injuste, gratis vel vi racione jurisdictionis vel qualibet alia racione vel causa.

Concedimus inquam donamus et tradimus vobis, predicto Poncio et fratribus presentibus et futuris, predictum castrum et villam cum suis terminis et pertinenciis, ut superius est notatum, ab habendum, tenendum, possidendum, expletandum, permutandum, vendendum seu alienandum, ad omnes vestras vestrorum voluntates perpetuo faciendas, sicut melius dici vel intelligi potest ad vestrum vestrorumque intellectum comodum ac salvamentum.

Item, donamus, concedimus et tradimus pontem cum molendinis, terris, vineys, passaticis et lapidibus, usibus et cum omnibus iuribus et suis tenementis et pertinenciis suis, ad habendum et possidendum vel quolibet alio modo alienandum, ad omnes vestras vestrorumque voluntates perpetuo faciendas.

Preterea obligamus nos et successores nostros, promitendo vobis predicto Poncio et fratribus memoratis, presentibus atque futuris, de eviccione et garencia legitima, contra omnes personas que dice valeant vel nominati.

Recognoscimus etiam confitemur quod propter hanc concessionem, presentem donacionem atque tradicione, recipimus causa permutacionis et concambii a vobis Poncio sepedicto et fratribus presentibus et futuris, mille solidos jaccensis censuales, quos vobis ac successoribus nostris singulis annis percipiendos in gesto sancti Michel dabitis vos et successores vestros de exitibus Montssoni. Recognoscentes et confitentes quod predicti mille solidos plus valent hac die in qua hac carta scribitur qua nobis castrum valeat antedictum, cum sepedictum castrum nobis non computetur, nisi ad unam cavalleriam, preter cenam que ultra centum solidos nominatin ettendi consuevit.

Unde nos Jacobus, Dei gratia rex Aragonum, adicimus quod si predictum castrum et villa industria vestra, ingenio vel labore, vel alio quolibet modo melioraverit seu augmentaverit a vobis vel successoribus vestris in suis terminis vel alienis occasione ac racione castri sepedicti aliquod fuerit factum augmentatum seu mlioramentatum vos et vestris successoris ob remedium anime nostre et omnium parentium nostros in helemosina habeatis, possideatis libere et quiete, sine aliqua nostra nostrorumque retencione in perpetuum.

Volentes vos et vestros omnia predicta et singula integre ac pacifice possidere.

Item, nos, Poncius, menescalici, comendator et fratres Montissonis, habito diligencia tractatu, considerantes utilitatem et perfectum et ex presenti permuitacione et concambio nobis provenientes et successoribus nostris, omnia predicta et singula concedentes, approbantes et recipientes, quemadmodum notata sunt superius, determinata et comprehenssa, assignamus, donamus, concedimus et tradimus per nos et successores nostros cum hac presenti scriptura perpetuo valitura, vobis, domino Jacobo, Dei graria regi Aragonum et successoribus vestris, mille solidos jaccensis censuales annuatim, in festo sancti Michel vobis dandos de reditibus Montissoni, absque nostro nostrorumque obstaculo et contradicto, obligantes nos et successores nostros ad supradictam solucionem temporibus perpetuis faciendam, stipulacione etiam subnixa, promitentes quod vos ac successores vestros faciemus prefatos mille solidos jaccenses habere percipere ut est dictum, atque pacifice possidere, scienter, prudenter, ac consulte, renunciantes ne in posterum possimus dicere vel acceptare aliquo modo vel casu quod present permutacio non sit facta ad comodum, utilitatem nostam et successorum nostrorum.

Item ne possimus in poterum obicem quod presens tractatus citra iuris ac legis regulas factus habeatur omni iuri renunciamus, ac si hic essent specialiter adnotatum.

Datum Osce IIIIº idus septembris era Mª. CC. LVII. anno Domini M. CC. XVIIII, per manum Bernardi Vacce notarii nostri.

Signum + Jacobi, Dei gratia regis Aragonum, comitis Barchinone et domini Montispesulani.

Sparagus, Dei gratia terrachonensis archiepiscopus, Berengarius, Dei gratia ylerdensis episcopus, G. de Cervaria, R. de Montechateno. R. senescalbus, fratri P. menescalici, preceptoris Montisonis, frater E. subpreceptor, frater R. de Almis, camerarius, frater Poncius Gestelli, Eximinus Cornelii, P. Aunesii, Blascus de Alagone, P. Cortilii, Valesius de Aveu, frater Martinus de Anessa, preceptore de Sites, frater Martinus Crispel, preceptor Calamunie, frater Bernardus de Siurana, preceptor ville Montsonis, R. de Cervaria, G. de Angularia, G. de Cervilione, G. de Terragone.

Ego Bernardus Vacca, domini Regis notarius ipsius mandato scribi iussi et hec signum feci loco die et anno et era predictis.

9 de junio de 1144

Archivo Nacional de Paría. Armario, 4, nº 8478.

Celestinus episeopus servus servorum Dei. Venerabilibus fratribus, archiepisco­pis, episcopis. abbatibus et universis ecelesiarum prelatis ad quos linero irte pervene­rint, salutem et postolicam benedictionem. Milites Templi lerosolimitani, novi sub tempore gratia, Mnchabei, abnegantes secularia desideria et propria relinquentes, (ol­ientes crucen) surten, secuti sunt Xpistum. Ipsi sunt per quos Deus Orlen talem ecclesiam a paganorum spurcitia liberal. et Xpistiani ~n'ida inimicos espugnat. lpsi pro fra­tribus animas ponere non formidant. el peregrinos ad loca sancta protisclentes, in cundo et redeundo ab incursibus paganorum defensant ; el quoniam ad tam saneturn et plum opus explendom. propria facultates non suppetunt, fraternitatem vestram pre­sentitris litteric eshortamur, quatinus, unde eorum suppieatur inopia, populum vobis a ego commissum collectas fuere ntoneatis. Quieunique vero de facultatibus sibi a Deo collatis, ele subvenerit, el in lam sancta fraternitate se collcgam statuerit cisque beneficia persolverit annualim. septimam el partem injuncte penitentio, confisi de beatorum apostolorum Petri et Pauli meritis, indulgemus. Si vero excommunica­tus non fuerit et sum mori contigerit, el cum alije Xpistianis sepultura eccleslastica non negetur. Cum antera fratres ipsius Templi, qui ad collectam suscipiendarn desti­nati fuerint, in rivitatem, castellum vel vicum advenerint, si forte tocas ipso interdic­tus sil, in jocundo eorum adventu, pro Templi honore et eorumdem militum raye­rentia, semel in armo aperiantur eedesic et, exclusis excommunicatis, divina officia celebrentur. Que vero de non excommunicalis eorumdem militum fratribus eccleslasice sepulture tradendis. et ecelesiis, in eorum adventu, oxeommunteatis exclusis, semel aperiendis, a nobis etatuta sunt, mandando vobis precipimus, ut par yedras parrochias faclatis irrefragabiliter observad. Preterea fraternitati vestrq rogando man­damus, quatinus personas eorum el bona, pro milete henil Petri el nostra, manute­neatis et ele irrogari lesionem velinjuriam permittalis. Datum Lat(eran)i v idus januaril.

Omne Datum Optimum - Bula

29 Marzo de 1139

Innocentius episcopus, servus servorum Dei. Dilectis filiis Roberto magistro religiose militie Templi quod Iherosolimis situm est, ejusque successoribus et fratibus tam presentibus quam futuris in perpetuum. Omne datum optimum et omne donum perfectum desursum est, descendens a patro luminum, apud quem non est transmutatio nec vicissitudinis obumbratio. Provide, dilecti in Domino filii, de vobis et pro vobis, omnipotentem Dominum collaudamus, quoniam in universo mundo vestra religio et veneranda institutio nuntiatur. Cum enim natura essetis filii ire et seculi voluptatibus dediti, nunc, per aspirantem gratiam, evangelii non surdi auditors effecti, relictis pompis secularibus et rebus propriis, dimissa etiam spatiosa via que ducit ad mortem, arduum iter quod ducit ad vitam, humiliter elegistis, atque ad comprobandum quod in Dei militia computemini signum vivifice cruces in vestro pectore assidue circumfertis. Accedit ad hoc quod tanquam veri Israelite atque instructissimi divini prelii bellatores, vere karitatis flamma succensi, dictum evengelium operibus adimpletis quod dicitur: majorem hac dilectionem nemo habet quam ut animam suam ponat quis pro animis suis; unde etiam, juxta summi Pastoris vocem, animas vestras pro fratribus ponere eosque ab incursoribus paganorum defensare, minime formidatis; et, cum nomine censeamini milites Templi, constituti estis a Domino catholice ecclesie defensores et inimicorum Xpisti impugnatores. Licet autem vestrum studium et laudanda devotio in tam sacro opere, toto corde et tota mente desudet. Nichilominus tamen universitatem vestram exortamur in Domino, atque, in peccatorum remissionem, auctoritate Dei et beati Petri, apostolorum principis, iam vobis quam servitoribus vestres injungimus, ut pro tuenda catholica ecclesia, et ea que est sub paganorum tyrannide, de ipsorum spurcitia eruenda, expugnandos inimicos crucis, invocato Xpisti nomine, intrepide laboretis. Ea etiam que de eorum spoliis ceperetis, fidenter in usus vestros convertatis, et, ne de his, contra velle vestrum, portionem alicui dare cogamini, prohibemus. Statuentes ut domus seu Templum, in quo estis, ad Dei laudem et gloriam, atque defensionem suorum fidelium, et liberandam Dei ecclesiam, congregati, cum omnibus possessionibus et bonis suis que inpresentiarum legitime habere cognoscitur, aut, in futurum, concessione pontificum, libertate regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, prestante Domino, poterit adipisci, perpetuis futuris temporibus, sub Apostolice Sedis tutela et protectione consistat. Presenti quoque decreto sanctimus, ut vita religiosa que in vestra domo est, divina inspirante gratia, instituta, ibidem inviolabiter observetur, et fraters inibi omnipotenti Domino servientes, caste et sine proprio vivant, et, professionem suam dictis et moribus comprobantes, magistro suo aut quibus ipse preceperit, in omnibus et per omnia, subjecti et obedientes existant. Preterea quemadmodum domus ipsa hujus sacre vestre institutionis et ordinis fons et origo esse promeruit, ita nichilominus omnium locorum ad eam pertinentium caput et magistra in perpetuum habeatur. Ad hec adjicientes, precipimus ut, obeunto te, dilecte in Domino fili Roberte, vel tuorum quolibet successorum, nullus ejusdem domus fratribus proponatur, nisi militaris et religiosa persona, que vestre conversationis habitum sit professa, nec ab aliis, nisi ab omnibus fratribus insimul vel a saniori ac puriori eorum parte qui proponendus fuerit, eligatur. Porro consuetudines, ad vestro religionis et officii observantiam, a magistro et fratribus communiter institutes, nulli ecclesiastice seculariove persone infringere vel minuere sit licitum. Easdem quoque consuetudines a vobis aliquanto tempore observantas, et scripto firmatas, non nisi ab eo qui magister est, consentiente tamen saniori parte capituli, liceat immutari. Prohibemus autem et omnimodis interdicimus ut fidelitates, hominia sive juramenta, vel reliquas securitates, que a secularibus frequentantur, nulla ecclesiastica secularisve persona, a magistro et fratribus ejusdem domus exigere audeat. Illud autem scitoto quoniam, sicut vestra sacra institutio et religiosa militia, divina est providentia stabilita, ita nichilominus nullius vite religiosioris obtentu ad locum alium vos convenit transvolare: Deus enim qui est incomutabilis et eternus, mutabilia corda non approbat, sed pocius sacrum propositum semel inceptum perduci vult usque in finem debite accionis. Quot et quanti sub militari cingulo et clamyde terreni imperii Domino placuerunt, sibique memoriale perpetuum reliquerunt? Quot et quanti, in armis bellicis constituti, pro testamento Dei et paternarum legum defensione, suis temporibus, fortiter dimicarunt, atque manus suas in sanguine infidelium Domino consecrantes, post bellicos sudores, eterne vite bravium sunt adepti? Videte itaque vocationem vestram, fraters, iam milites quam servientes, atque juxta apostolum, unusquisque vestrum, in qua vocatione vocatus est, in ea permaneat; ideoque fraters vestros, semel devotos atque in sacro collegio receptos, post factam in vestra militia professionem, et habitum religionis assumptum, revertendi ad seculum nullam habere precipimus facultatem. Nec alicui eorum fas sit, post factam professionem, semel assumptam crucem Dominicam et habitum vestre professionis abicere, vel ad alium locum seu etiam monasterium, majoris sive minoris religionis obtentu, invitis seu inconsultis fratribus aut eo qui magister extiterit, liceat transmigrare nullique ecclesiastice secularive persone ipsos suscipiendi aut retinendi licentia pateat. Et quoniam qui sunt defensores ecclesie, de bonis ecclesie debent vivere ac sustenari, de rebus mobilibus vel se moventibus seu de quibuslibet que ad vestram venerabilem domum pertinent, a vobis decimas exigi, contra voluntatem vestram, omnimodis prohibemus. Ceterum decimas quas, consilio et consensu episcoporum de manu clericorum vel laicorum, studio vestro extrahere poteritis, illas etiam quas, consentientibus episcopis et eorum clericis, acquiretis, vobis auctoritate apostolica confirmamus. Ut autem ad plenitudinem salutis et curam animarum vestrarum nichil vobis desit, et ecclesiastica sacramenta et divina officia vestro sacro collegio commodius exhibeantur, simili modo sancimus, ut liceat vobis honestos clericos et sacerdotes, secundum Deum, quantum ad vestram scientiam, ordinatos, undecumque ad vos venientes, suscipere, et tam in principali domo vestra quam etiam in obedientits et locis sibi subditis, vobis habere. Dummodo si e vicino sunt, eos a propriis episcopis expetatis, idemque nulli alii professioni vel ordini teneantur obnoxii. Quod si episcopi eosdem vobis concedere forte noluerint, nichilominus tamen eos suspiciendi et retinendi auctoritate sancta Romane ecclesie habeatis. Si vero aliqui horum, post factam professionem, turbatores religionis vestre aut domus, vel etiam inutiles apparuerint, liceat vobis eos, cum saniori parte capituli amovere, ejisque tanseundi ad alium ordinem, ubi, secundum Deum vivere voluerint, licentiam dare et loco ipsorum alios idoneos substituere; qui etiam unius anni in vestra societate spatio probentur, quo peracto, si mores eorum hoc exegerint, et ad vestrum servitium utiles inventi fuerint, tunc demum professionem faciant regulariter vivendi et magistro suo obediendi, ita ut eundem victum et vestium vobiscum habeant necnon lectisternia, excepto eo quod clausa vestimenta portabunt. Sed nec ipsis liceat de capitulo vel cura domus vestre se temere intromittere, nisi quantum a vobis eis fuerit injunctum; curam quoque animarum tantum habeant quantum a vobis fuerint requisiti; preterea nulli persone extra vestrum capitulum sint subjecti tibique, dilecte in Domino fili Roberte, tuisque successoribus tanquam magistro et prelato suo, in omnibus et per omnia obedientiam deferant. Precipimus insuper ut ordinationes eorumdem clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi a quocumque volueritis, catholico suscipiatis episcopo, siquidem catholicus et gratiam apostolice sedis habuerit, qui nimirum nostra fultus auctoritate quod postulatur indulgeat. Eosdem autem pro pecunia predicare aut lucro, vosque pro hujusmodi causa ad predicandum mittere prohibemus, nisi forte magister Templi, qui pro tempore fuerit, certis ex causis id faciendum esse providerit. Quicumque sane ex his in vestro collegio suscipientur stabilitatem loci, conversionem morum, seque militaturos Domino, diebus vite sue, sub obedientia magistri Templi, posito scripto super altare, in quo contineantur ista, promittent. Salvo quoque episcopis jure episcopali, tam in decimis quam in oblationibus et sepulturis, nichilominus concedimus facultatem, in locis sacro Templo collatis, ubi familia vestra habitat, oratoria construere, in quibus utique ipsa divina officia audiat ibique, si quis ex vobis vel ex eadem familia mortuus fuerit, tumuletur. Indecens enim est et animarum periculo proximum, religiosos fraters, occasione adeunde ecclesie, se virorom turbis et mulierum frequentie immiscere. Decernimus insuper auctoritate apostolica, ut, apud quemcumque locum vos venire contigerit, ab honestis atque catholicis sacerdotibus penitentiam, unciones seu alia quelibet sacramenta ecclesiastica suscipere liceat, ne forte ad preceptionem spiritualium bonorum vobis quippiam deesse valeat. Quia vero omnes in Xpisto unum sumus, et non est personarum differentia apud Deum, tam remissionis peccatorum quam alterius beneficeintie, atque apostolice benedictionis que vobis indulta est, etiam familias et servientes vestros volumus esse participes. Nulli ergo hominum liceat, predictum locum temere perturbare aut ejus possessions aufferre vel ablatas retinere, minuere aut alilquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur vestris atque aliorum Dei fidelium usibus omnimodis profutura. Si quis igitur hanc nostre constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire temptaverit, secundo tertiove commonitus nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et domini redemptoris nostri Ihesu Xpisti alienus fiat atque in extremo examine districte ultioni subjaceat. Conservantes autem hec omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus benedictionem et gratiam consequantur. Amen.